Monday, 22 April 2019

Tirukkuṛaḷ (திருக்குறள்)

அன்புடைமை
1. அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும்தாழ் ஆர்வலர்
    புன்கணீர் பூசல் தரும்.
பொருள்: அன்பை அடைத்து வைக்க தாழ்ப்பாள் இல்லை அன்புக்குரியவரின் துன்பத்தைப் பார்த்ததுமே நம் அன்புää கண்ணீராக வெளிப்பட்டு நிற்கும்.
2. அன்பில்லார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
    என்பும் உரியர் பிறர்க்கு
பொருள்: அன்பில்லாதவர் எல்லாப் பொருளும் தமக்கு மட்டும் உரியது என்னு எண்ணுவர் அன்பு எடையவரோ தம் உடல், பொருள், ஆவி ஆகிய அனைத்தும் பிறருக்கென எண்ணிடுவர்.
3. அன்போடு இயைந்த வழக்குஎன்ப ஆருயிர்க்கு
    என்போடு இயைந்த தொடர்பு
பொருள்: உடம்போடு உயிர் இணைந்து இருப்பதைப் போல, வாழ்க்கை நெறியோடு அன்பு இணைந்து இருக்கிறது.
4. அன்புஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும்
     நண்புஎன்னும் நாடாச் சிறப்பு
பொருள்: அன்பு விருப்பத்தைத் தரும். விருப்பம் அனைவரிடமும் நட்புக்கொள்ளும் பொரும்சிறப்பைத் தரும்.
5. அன்புற்று அமர்ந்த வழக்குஎன்ப வையகத்து
இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு
பொருள்: அன்போடு பொருந்திய வாழ்க்கை நெறியைக் கடைப்பிடித்தவர் உலகத்தில் மகிழ்ச்சி உடையவர் ஆவர்.
பண்புடைமை
1. எண்பதத்தால் எய்தல் எளிதென்ப யார்மாட்டும்
    பண்புடைமை என்னும் வழக்கு
பொருள்: யாரிடத்தும் எளிமையாகப் பழகினால் பண்புடைமை என்னும் நன்னெறியை அடைதல் எளிது.
2. அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் இவ்விரண்டும்
    பண்புடைமை என்னும் வழக்கு
பொருள்: அன்புடையவராகத் திகழ்தல், உயர்ந்த குடிப்பிறப்பு ஆகிய இவ்விரண்டும் பண்பாளரின் இயல்பு.
3. உறுப்பொத்தல் மக்களொப்பு அன்றால் வெறுத்தக்க
   பண்பொத்தல் ஒப்பதாம் ஒப்பு
பொருள்: உடம்பால் ஒத்திருத்தல் மக்களோடு ஒப்புமை அன்று,  பொருந்தத்தக்க பண்பால் ஒத்திருத்தலே மக்களாகக் கொள்ளத்தக்க ஒப்புமையாகும்.
4. நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார்
    பண்புபா ராட்டும் உலகு.
பொருள்: நேர்மையையும் அறத்தையும் கொண்டு பிறருக்கு உதவுதல் வேண்டும். அத்தகைய பண்பாளரையே உலகம் போற்றும்.
5. நகையுள்ளும் இன்னாது இகழ்ச்சி பகையுள்ளும்
    பண்புள பாடறிவார் மாட்டு
பொருள்: விளையாட்டாக ஒருவரை இகழ்ந்து பேசுதலும் துன்பத்தைத் தரும். பிறருடைய இயல்பை அறிந்து நடப்பவரிடத்தில் பகைமையிருப்பினும் நல்ல பண்புகள் இருக்கும்.
கல்வி
1. கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
    நிற்க அதற்குத் தக
பொருள்: நூல்களைக் குற்றமறக் கற்றல் வேண்டும். கற்றபடி நடத்தல் வேண்டும்.
2. எண்என்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும்
     கண்என்ப வாழும் உயிர்க்கு
பொருள்: எண்ணும் எழுத்தும் ஆகிய இவ்விரண்டும் மனிதர்களுக்கு இரு கண்கள் எனக் கூறுவர்.
3. கண்உடையர் என்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு
    புண்உடையார் கல்லா தவர்
பொருள்: கல்வி கற்றவர் கண் உடையவர் கல்லாதவர் முகத்தில் இரண்டு புண்ணுடையவர் ஆவர்.
4. உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்
அனைத்தே புலவர் தொழில்
பொருள்: அறிவில் சிறந்த புலவர்களுடன் பேசிப் பழகும்போது மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும், அவர்களை விட்டுப்பிரியும்போது, ‘இனி இவரை எப்பொழுது காண்போம்’ என எண்ணிப் பிரிவதும் புலவரின் இயல்பாகும்.
5. உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றும் கற்றார்
    கடையரே கல்லா தவர்
பொருள்: செல்வம் உடையவர்மன் ஏழை கவலைப்பட்டு இரந்து நிற்பதுபோலக் கற்றவர்முன் பணிந்து கற்பவரே உயர்ந்தவர் பணிந்து கல்லாதவர் தாழ்ந்தவர்.
கேள்வி
1. செல்வத்துள் செல்வம் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்
     செல்வத்தள் எல்லாம் தலை.
பொருள்: செல்வங்களுள் சிறந்தது சிறந்து கேள்விச் செல்வம். அதுவே செல்வங்கள் அனைத்திலும் முதன்மையானது.
2. செவிக்குணவு இல்லாத போழ்து சிறிது
     வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும்.
பொருள்: செவிக்குணவாகிய நல்லறிவு கிடைக்காத பொழுதில் வயிற்றுக்கும் சிறிதளவு உணவு அளிக்கப்படும்.
3. செவியுணவின் கேள்வி உடையார் அவியுணவின்
   ஆன்றாரோ டொப்பர் நிலத்து
பொருள்: செவி உணவாகிய கேள்வியினை உடையவர் இவ்வுலகில் வாழ்ந்தாலும், அவர் அவி உணவைக் கொண்டு தேவர்களுக்கு ஒப்பாவர்.
4. கற்றிலன் ஆயினும் கேட்க அஃதொருவற்(கு)
    ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை
பொருள்: ஒருவன் கற்க வாய்ப்பு இல்லாமல் இருந்தாலும் கற்றாரிடம் சென்று கேட்டறிய வேண்டும். வாழ்க்கையில் தளர்ச்சியுறும்போது அக்கேள்வியறிவானது அவனுக்கு ஊன்றுகோல் போலத் துணையாக நிற்கும்.
5. இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
   ஒழுக்கம் உடையார்வாய்ச் சொல்
பொருள்: வழுக்குகின்ற நிலத்தில் ஊன்றுகோல் உதவுவதுபோல நல்லொழுக்கம் மிக்க பெரியோரின் வாய்ச்சொற்கள் வாழ்க்கைக்கு என்றும் உதவும்.
அறிவுடைமை
1. அறிவற்றங் காக்குங் கருவி செறுவார்க்கும்
    உள்ளழிக்க லாகா அரண்
பொருள்: அறிவு அழிவு வராமல் காக்கும் கருவியாகும், அன்றியும் பகைகொண்டு எதிர்ப்பவர்க்கும் அழிக்க முடியாத உள்ளரணும் ஆகும்.
2.சென்ற இடத்தால் செலவிடா தீதொரீஇ
   நன்றின்பால் உய்ப்ப தறிவு
பொருள்: மனத்தை சென்ற இடத்தில் செல்லவிடாமல், தீமையானதிலிருந்து நீக்கிக் காத்து நன்மையானதில் செல்லவிடுவதே அறிவாகும்.
3. எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
    மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.
பொருள்: எப்பொருளை யார் யார் இடம் கேட்டாலும் (கேட்டவாறே கொள்ளாமல்) அப்பொருளின் மெய்யானப் பொருளைக் காண்பதே அறிவாகும்.
4. எண்பொருள வாகச் செலச்சொல்லித் தான்பிறர்வாய்
     நுண்பொருள் காண்ப தறிவு
பொருள்: தான் சொல்லுவன எளிய பொருளையுடையனவாகப் பதியுமாறு சொல்லி தான் பிறரிடம் கேட்பவற்றின் நுட்பமானப் பொருளையும் ஆராய்ந்து காண்பதே அறிவாகும்.
5. உலகம் தழீஇய தொட்பம் மலர்தலும்
    கூம்பலும் இல்ல தறிவு.
பொருள்: உலகத்து உயர்ந்தவரை நட்பாக்கி கொள்வது சிறந்த அறிவு, முன்னே மகிழ்ந்து விரிதலும் பின்னே வருந்திக் குவிதலும் இல்லாத அறிவு.


SHARE THIS

Author:

Etiam at libero iaculis, mollis justo non, blandit augue. Vestibulum sit amet sodales est, a lacinia ex. Suspendisse vel enim sagittis, volutpat sem eget, condimentum sem.

0 Comments: